به نام پروردگاری که اشک را در چشمانم،لبخند را بر لبانم آفرید و به نام خدایی که داشتن او جبران همه نداشته های من است و می ستایمش چون لایق " ستایش "است. معبودا:مرا به بزرگی چیزهایی که به من داده ای اگاه و راضی کن تا کوچکی چیزهایی که ندارم آرامشم را بر هم نزند. خدایا راه را به ما نشان بده: تو برای موسی(ع)دریا را شکافتی و راهش دادی تو برای حضرت محمد(ص)غاری قرار دادی و به امر تو عنکبوت بردرگاه آن تار تنید خدایا ما کوچکتر از آنیم که درخواست کنیم برای ما کاری انجام بدی [ خدایا ما بندگان حقیر و ضعیف را ببخش]